ابوالقاسم کریمی

باران است این که مشت به پنجره می زند ، یا نفرین زنیست که بر جنازه سربازان ،  می بارد؟ ________________ ابوالقاسم کریمی _ فرزندزمین تهران _ ورامین جمعه 22 آذر 1398 ...

. . . . . سدی برابر سیل غم ، مرد خوب ***یا*** مرد خوب سدی  برابر سیل غم ____________ طلاق گرفته است زنی  که سرزمین خانه اش را به یاد خاطرات قدیم ، قدم می زند _________ ریاضی بلد نیستم تو جمع بزن ، فاصله ها را __________ در من جاری ست رودی که سرچشمه اش زلال ترین اشک ماهی ها را تاب می آورد __________ باغچه ای هستم که کرمها تمام تنم را محاصره کرده اند خرده مگیر که چرا در من گلی نمی روید __________ ابوالقاسم کریمی - فرزند زمین   ...

فرقی نمی کند دریا باشی یا کویر   تو،   اسیر تنگ کوچکی هستی به نام زمین. _________ ابوالقاسم کریمی_فرزندزمین ...

مینویسم ، صبح بخیر میخوانی دوستت دارم _________ ***یا*** _________ مینویسی صبح بخیر میخوانم دوستت دارم ________ ابوالقاسم کریمی - فرزند زمین ...

در مکتب سرد روزگار جز غم نیاموختم. چراکه مادرم مرا در پایتخت اشک زایید.   ابوالقاسم کریمی - فرزندزمین ...

میان سیل غم ها نوحه گر ، من درون قلب دشمن بی سپر ، من گلی در باغ عیش و عشوه ها تو درخت سرو در مشت ِ تبر ، من http://farzandezamiin.blogfa.com ...

برای دانلود یکی از  لینک های زیر را کلیک کنید        پرشین گیگ http://cdn.persiangig.com/preview/YJqvjv6pwv/گرد_آوری_ابیات_ناب_از_اشعار_حافظ گوگل درایو https://drive.google.com/file/d/1EM-j-069ZT0Fe8ZE_YaAFfIZz5Xew0w8/view?usp=sharing ...

139 دیگران از دوری ظاهر اگر از دل روند   ما ز یاد همنشینان در مقابل می‌رویم 138 نه دین ما به جا و نه دنیای ما تمام از حق گذشته‌ایم و به باطل نمی‌رسیم 137 آسودگی کنج قفس کرد تلافی یک چند اگر زحمت پرواز کشیدیم 136 حسرت ما را به عمر رفته، چون برگ خزان می‌توان دانست از دستی که بر هم سوده‌ایم 135 هر تلخیی که قسمت ما کرده است چرخ می نام کرده‌ایم و به ساغر فکنده‌ایم 134 دست ماگیر ای سبک جولان، که چون نقش قدم خاک بر سر، دست بر دل، خ...

. . . . 64 سر به هم آورده دیدم برگ‌های غنچه را   اجتماع دوستان یکدلم آمد به یاد 65 دل ز همدردان شود از گریه خالی زودتر وقت شمعی خوش که پا در حلقه ماتم نهاد 66 ز شرم او نگاهم دست و پا گم کرد چون طفلی که چشمش وقت گل چیدن به چشم باغبان افتد 67 دلیل راحت ملک عدم همین کافی است که هر که رفت به آن راه، برنمی‌گردد 68 نمی‌گردد به خاطر هیچ کس را فکر برگشتن چه خاک دلنشین است این که صحرای عدم دارد 69 بزرگ اوست که بر خاک همچو سایهٔ ابر چنان رود که دل مو...

گرد آوری ابیات ناب از اشعار حافظ/ابوالقاسم کریمی گرد آوری اشعار:   نکته های مهم 1_در هنگام مطالعه ی شعر تلاش خواهم کرد ناب ترین ابیات را انتخاب کنم. 2_سعی خواهد شد ابیاتی که پند و اندرزی در آن وجود دارد گرد آوری شود. 3_ابیات که صرفا معنا و مفهوم عشق دنیایی دارد، جمع آوری نخواهد شد. ابیات ناب/حافظ/بخش اول 1 حدیث از مطرب و می گو و راز دهر، کمتر جو که کس نگشود و نگشاید به حکمت این معما را 2 به خُلق و لطف توان کرد صید اهل نظر به بند و دام نگیرند مرغ دانا را 3 آسایش ...

زمین ، در پنجه ی زندان درد است   زمان ، آغاز تاریک نبرد است دلت را خوش نکن به ابر و باران درخت آرزو بی حال و زرد است ......................................... ابوالقاسم کریمی فرزندزمین     ...

  بلای غم به جان کشور افتاد بنای شادی از ریشه بر افتاد هوای سرد و خشک فصل پاییز به دوش مردم روشنگر افتاد ..................................... ابوالقاسم کریمی فرزندزمین ...

چه سخته زندگی در پنجه ی خاک درون خونه ای پر کرم و نمناک ولی (ریشه میدونه) قدر خود را نمی ترسه از این دنیای شبناک --------------------------------------- ابوالقاسم کریمی فرزندزمین   ...

گذشته حال و فردا را به هم ریخت   زمین را یک زن زیبا به هم ریخت سکوت کوچه های عاشقی را لب جادویی حوا به هم ریخت ....................................... ابوالقاسم کریمی فرزندزمین     ...

ورامین را کم آبی کرده خسته    بیابان ظرف آبش را شکسته    هوای سرد و خشک فصل پاییز   به دوش خاکی شهرم نشسته ...

اگه دنیا ، به دستانش تفنگه   دل دریایی ما ، مرد جنگه برای هر که شادی را بخواهد تموم زندگی ، یک جا قشنگه ...

زمین سرد و سپیده در زمستان   وَ باران هم ، شدیده در زمستان جوان ، تو لایق شادی و عیشی دوام گل ، بعیدِ در زمستان ...

گل زیبای لبخندم شکسته    می آید غم به سویم دسته دسته   اگر قلب شکسته می خری تو   خداوندا دل من هم شکسته ...

کسی که عمر او در بند آه است   گذشته حال و فردایش سیاه است   او می فهمد دل یوسف وش من   چرا افتاده و در قعر چاه است ...

هوا دلگیر و مردم ، مردم آزار   دروغ و دزدی و بیکاری بسیار جوانی یک چراغ نیمه سوز است که میسوزد در این تالار غم بار ...